Macha Poynder
1962
(FRANCE)
FRENCH
Macha Poynder to urodzona w Rosji, mieszkająca w Paryżu artystka, której interdyscyplinarna twórczość czerpie inspirację z filozofii i zasad estetycznych ekspresjonizmu abstrakcyjnego.
Edukacja
Poynder osiadła na stałe w Paryżu w 1982 roku. Od tego czasu, równolegle z nauką w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu, studiowała w École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs, gdzie została przyjęta bezpośrednio na trzeci rok; uczelnię tę ukończyła w 1986 roku.
Technika
Choć Poynder tworzy w różnych mediach, w tym w malarstwie, rysunku, fotografii, filmie oraz instalacjach i performansach opartych na świetle (wraz z nocnymi obrazami), malarstwo i rysunek zawsze pozostawały centrum jej praktyki artystycznej.
Jej podejście kładzie nacisk na gest, linię, kolor i przestrzeń, a także na relację między strukturą a dekonstrukcją. Nadanie samemu malarstwu centralnej roli jest dla jej twórczości niezbędne.
Pracuje na wielu poziomach, łącząc momenty ruchu z momentami bezruchu, by tworzyć dzieła definiowane przez złożoność, głębię i wibrację; przede wszystkim muszą one oddychać i sprawiać wrażenie żywych.
Jej płótna łączą pozorną aurę chaosu i nonszalancji z rygorystyczną strukturą; są efektem celowego działania ręki doskonalonej przez dziesięciolecia praktyki.
Inspiracje
Poynder często porównuje proces malowania do tworzenia muzyki. Postrzega kolory jako dźwięki, które mogą tworzyć wizualne odpowiedniki akordów i pejzaży dźwiękowych, gdy współistnieją w jednej kompozycji. „Kolory muszą wybrzmieć” — mówi.
Kiedy po raz pierwszy zetknęła się z twórczością ekspresjonistów abstrakcyjnych — szczególnie podczas licznych pobytów w Nowym Jorku w latach 90. — odnalazła w nich rodzinę, grupę pokrewnych dusz.
Ponadto opisuje malowanie jako formę tańca, a jej linie zapisują trajektorie zarówno ciała, jak i umysłu. Dla Poynder malarstwo jest innym sposobem myślenia, samodzielnym trybem myśli.
Przede wszystkim kieruje nią potrzeba oduczania się, dążenie do zapomnienia i uwolnienia się od reguł, do wycofania się tak daleko, jak to możliwe, i pozwolenia, by obraz wypłynął z własnego źródła.
Oświadczenie artystki
„Docieram do punktu — progu — w którym wiedza gromadzona przez dziesięciolecia może wreszcie zacząć się wymykać; mogę w końcu poczuć, jak ustępuje ciężar jej kontroli i dominacji. Przekształca się ona w czystą, bezpośrednią percepcję. Nieznane i nieskończone mogą wpłynąć w przestrzeń, która w ten sposób staje się wolna. To rozszerzenie percepcji poszerza pole widzenia, powiększając tym samym terytorium malarstwa — które z kolei oddziałuje na percepcję. I tak to trwa, niczym niekończąca się spirala. Malarstwo jest jednym ze sposobów przedostania się poza to, co znane — poza granice, które umysł nakłada sam na siebie. Płótno, papier i powierzchnia służą jako bramy (albo wyjścia?), w których to, co widzialne, i to, co niewidzialne, stykają się i łączą, a niewidzialne ujawnia się, choćby na krótką chwilę.”
Wystawy
Poynder wystawiała na całym świecie. Wśród jej ostatnich wystaw indywidualnych znalazły się ekspozycje w Buci Gallery w Paryżu, T1 + 2 Gallery w Londynie oraz Modernism w San Francisco.
Kolekcje
Jej prace znajdują się w stałych kolekcjach Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Fine Arts Museums of San Francisco, New York Public Library oraz Rijksmuseum, między innymi.
Galerie
Art Way, Paryż
Modernism Inc., San Francisco
