Susan Cantrick
1952
(FRANCE)
AMERICAN
Susan Cantrick jest amerykańską malarką abstrakcyjną, której głównym zainteresowaniem jest malarstwo jako uporządkowana wizualna odpowiedź na subjęzykowe myślenie. Jej obrazy są analogiami jej przedjęzykowej percepcji, które mają być tak wyraziste, jak to możliwe, krystalizując żywotność i złożoność powstającej świadomości. Mieszka i pracuje w Paryżu, Francja.
Edukacja
Cantrick trafiła do sztuk wizualnych poprzez muzykę, którą studiowała w USA (B.A. Bennington College, M.A. Peabody Conservatory of Music, Baltimore, MD) i praktykowała jako skrzypaczka przez ponad 15 lat zarówno w USA, jak i we Francji, gdzie mieszka od 1990 roku.
W 1997 roku, z powodu przewlekłego zapalenia ścięgien, przeszła z twórczości skrzypcowej na sztuki wizualne. Od 2002 roku pracuje w niezależnym studio w Paryżu.
Cantrick spędziła zimową rezydencję w Vermont Studio Center w 2004 roku.
Technika
Zasadniczo modernistyczne techniki malarskie Cantrick, łączące gestualność z ostrymi krawędziami, są pośredniczone przez postmodernistyczne interwencje cyfrowe. Jej hybrydowa praktyka sprzyja stylistycznemu eklektyzmowi, który może ukrywać spójne podstawy.
Różne procesy, które eksploruje w swojej pracy, łączą elementy struktury i wolności....
Przez ostatnie 10 lat maluje na podstawie cyfrowych studiów generowanych z fragmentów fotograficznych jej wcześniejszych prac. Efekty przypominają to, co określa jako „gamę genealogii” – obrazy, które dzielą wspólne wizualne pochodzenie ze swoimi poprzednikami. Niedawno podjęła wyzwanie powrotu do wcześniej niedokończonych prac, tworząc nowe kompozycje narzucone na już zajmowaną przestrzeń. Jej różne podejścia badają malarstwo jako stan umysłu, proces i obiekt, ujawniając związek z ideami dotyczącymi kontekstu i odnowy tożsamości.
Obok praktyki malarskiej Cantrick tworzy małoformatowe kolaże montowane na papierze i panelu, często składające się z naprzemiennych aplikacji farby i obrazów drukowanych atramentowo.
Inspiracja
Poza miłością do koloru i zmysłowością farby, proces Cantrick jest napędzany i definiowany przez jej przekonania o malarstwie jako formie wizualnego myślenia, a nie narracji, ilustracji czy krytyki. Jako malarka myśli w kategoriach materializacji momentu swojego doświadczenia percepcyjnego, gdy myśli zaczynają się spajać, ale zanim uformują się w język. Choć okazjonalnie korzystała z literatury lub zdjęć ze swojego otoczenia jako punktów wyjścia, rzadko odwołuje się do konkretnych zewnętrznych bodźców. Jednocześnie jest świadoma, jak ciało i krajobraz wpłynęły na jej zainteresowanie manipulacją płaską przestrzenią obrazową – jak najlepiej ukazać jej niejednoznaczności i wykorzystać jej złożoności.
Cytaty
W tekście do katalogu wystawy grupowej w Paryżu w 2013 roku zatytułowanej „Crossroads” Françoise Caille napisała:
„Prace Cantrick charakteryzują się przesuniętą hybrydową siecią struktur organicznych i geometrycznych, które zdają się wykraczać poza granice płaszczyzny obrazu. …Geometria, która opiera się rygorowi klasycznych figur matematycznych, jest organizowana, a następnie rozkładana, faworyzując formy aleatoryczne i bawiąc się siłą kontrastów kolorystycznych. Z chaosu i różnorodności tych struktur wyłania się jednak forma zakotwiczenia przestrzennego: kompozycje są stabilne, ledwo ustępują ruchom, które je przecinają. Praca wydaje się być konstruktywną grą w poszukiwanie najlepszego równowagi między siłami działającymi. Cantrick stosuje jednocześnie podejście architektoniczne i środki kubisty, który dekomponuje i odtwarza przestrzeń, w tym przypadku fikcyjną… Przestrzeń jest wypełniona bogactwem strukturalnym, budując całość.”
Wyróżnienia
We wrześniu 2013 roku otrzymała nagrodę Art Absolument na Salon des Réalités Nouvelles w Paryżu.
Wystawy
Susan Cantrick miała swoją drugą solową wystawę w Paryżu w 2007 roku. Od tego czasu regularnie prezentuje swoje prace na wystawach indywidualnych i grupowych we Francji i USA.
Kolekcje
Jej prace zostały nabyte przez ACMIN Vie (Paryż) oraz innych prywatnych kolekcjonerów we Francji, USA i Japonii.
Galerie
Zdjęcie portretowe: Adine Sagalyn
Dlaczego małe obrazy mogą wywrzeć duże wrażenie na Twojej kolekcji sztuki abstrakcyjnej
Trend dużych, głośnych i w dużej mierze niesprzedawalnych obrazów, określany przez amerykańskiego krytyka sztuki Petera Schjeldahla jako sztuka festiwalowa, dominował na targach sztuki przez dwie ...
Czytaj dalej
Geta Brătescu - Rysowanie historii form
Geta Brătescu miała 90 lat, gdy Ministerstwo Kultury Rumunii wybrało ją do reprezentowania swojej ojczyzny Rumunii na 57. Biennale w Wenecji. Jej trzecie wystąpienie na Biennale przyciągnęło g...
Czytaj dalej
