Guillaume Moschini
1970
(FRANCE)
FRENCH
Abstrakcyjny artysta Guillaume Moschini łączy praktykę artystyczną w Nîmes z profesurą rysunku w szkole ESMA w Montpellier, Francja.
Moschini łączy swoje badania mistrzów malarstwa pola koloru z własnymi współczesnymi metodologiami i właściwościami transparentnymi.
Edukacja
Ucząc się od artystów znanych z ruchu Supports/Surfaces, w Szkole Sztuk Pięknych w Nîmes, Moschini był prowadzony przez międzynarodowo uznanych Claude Viallat, Patrick Saytour i Vincent Bioules.
Technika
W 1964 roku krytyk sztuki Clement Greenberg w Los Angeles County Museum of Art nazwał malarstwo pola koloru Post-Painterly Abstraction.
Dla tych artystów w latach 60. kluczowe było odejście od kojarzenia z uczuciami, duchowością czy ekspresyjnym pociągnięciem pędzla.
Podobnie jak Helen Frankenthaler, prace Moschini opierają się na procesie: niegruntowane, surowe płótno, rozcieńczony pigment (mieszanka tuszów, akryli i rozcieńczalników do farb) oraz nieświadome zjawisko, które zachodzi podczas tworzenia sztuki.
Wyjaśnia tę obsesję:
„Kiedy pracuję, pytanie, co zamierzam namalować, przestaje się pojawiać. Myślę tylko o nowych kolorach, nakładkach i efektach przezroczystości.”
W swoim zorganizowanym studio tworzy kompozycje kolorów, przezroczystych tonów, nakładek i kształtów. Płynne pigmenty stapiają się z surowym płótnem z niepewnym zamiarem. Medytacja nad odpowiednimi narzędziami, równowagą koloru, formą i przepływem materiału to jego strategia. Paleta Moschini jest na nowo wynajdywana dla każdej serii, czasem żywa, a czasem stonowana.
Wystawy
Prace Moschini były szeroko wystawiane w galeriach i na targach sztuki we Francji.
Galerie
Zobacz Galerie, Paryż, Francja
Galerie Éric Linard, La Garde Adhémar, Francja
Galerie Oniris, Rennes, Francja
Galerie Jean-Paul Barrès, Tuluza, Francja
Galerie From Point to Point, Nîmes, Francja
Galerie Alma, Montpellier, Francja
Źródło zdjęcia: Jean-Pierre Loubat
Neo Supports/Surfaces: Manifest dla materialnego realizmu w XXI wieku
W kartografii historii sztuki ruchy zwykle mają wyraźny początek i koniec. Płoną jasno, gasną i ostatecznie migrują do cichych archiwów muzeów. Supports/Surfaces, narodzony w teoretycznym ogniu 196...
Czytaj dalej
