Poważnie i nieco na wesoło: Cristina Ghetti w 14 pytaniach

W IdeelArt wierzymy, że historia artysty opowiadana jest zarówno w pracowni, jak i poza nią. W tej serii zadajemy 14 pytań, które łączą wizję twórczą z codziennym życiem — mieszając profesjonalne spojrzenie z osobistymi dziwactwami, które czynią każdego artystę wyjątkowym.

Dziś odkrywamy żywy, kinetyczny świat Cristina Ghetti. Mieszkająca w Walencji Cristina łączy cyfrowe algorytmy z tradycyjnym malarstwem, tworząc dzieła pulsujące energią. Poznaj jej pasję do muzyki elektronicznej, jej „nieuporządkowane” podejście do szkicowania oraz dlaczego uważa, że najważniejszym narzędziem w pracowni każdego artysty jest tak naprawdę krzesło.
Pytania nie do końca poważne

8 pytań, które odkrywają nieoczekiwane dziwactwa i codzienne życie Cristiny Ghetti.

Gdyby twoja sztuka była piosenką lub utworem muzycznym, co grałoby w tle?

Czasami potrzebuję muzyki elektronicznej jak Robert Babicz, czasem czegoś radosnego jak Metronomy, a czasem bardzo medytacyjnych utworów jak Erik Satie czy muzyka orientalna, to zależy od mojego nastroju.

Czymś, czym jesteś obsesyjnie zainteresowany lub co cię bardzo interesuje, a nie ma nic wspólnego ze sztuką?

Filozofia orientalna, buddyzm i hinduizm.

Cristina Ghetti - Double Wave Black - 2017

Kawa, herbata czy coś mocniejszego podczas pracy? A może tylko światło i cisza?

Kawa na zawsze :)

Gdybyś mógł spotkać się z kimkolwiek, żywym lub zmarłym, kto by to był?

Jezu, myślę, że byłoby tak pięknie porozmawiać z nim osobiście

Cristina Ghetti - S/T - 2020

Gdybyś nie był artystą, co byś robił?

Gdybym nie była artystką, chciałabym być ogrodnikiem lub robić coś związanego z opieką nad zwierzętami lub ich ratowaniem.

Czy możesz podzielić się krótką historią lub momentem z życia, który miał silny wpływ na twoje życie jako artysty?

Ważnym przełomem był dzień podczas moich studiów artystycznych, po dwóch latach rysowania i malowania martwych natur, kiedy profesor pozwolił mi tworzyć prace abstrakcyjne. To była absolutna radość i coś, na co czekałam od samego początku.

Kolejnym przełomowym momentem był dzień, w którym stanąłem przed dziełem Rothko, zacząłem po prostu płakać i uświadomiłem sobie, jak bardzo jesteśmy błogosławieni jako artyści.

Cristina Ghetti - Mareas - 2024

Jak wygląda dla ciebie dobry dzień poza pracownią?

Słoneczny dzień, na łonie natury, spacer po plaży lub w górach... Na szczęście mamy oba w Walencji!

Czy jest coś w tobie, co prawdopodobnie zaskoczyłoby ludzi, którzy znają twoją twórczość tylko przez twoją sztukę?

Może moja sztuka wygląda poważniej niż jestem naprawdę: uwielbiam imprezować i jestem też trochę klaunem! 

Cristina Ghetti - Pinky  - 2018

(Bardziej) poważny wywiad

6 pytań, które pozwalają głębiej przyjrzeć się ideom, doświadczeniom i nadziejom kształtującym twórczą podróż Lee.

Jakie tematy lub pytania ciągle powracają w twojej pracy?

W mojej pracy obecnych jest kilka powtarzających się idei, które pojawiają się konsekwentnie we wszystkich moich procesach materiałowych. Te idee nie występują jako jawne tematy, lecz jako zasady operacyjne kształtujące sposób tworzenia i doświadczania dzieła.

Powtarzalność
Powtarzalność w mojej pracy funkcjonuje jako metoda. Każdy powtarzany gest kumuluje czas i uwagę; powtarzanie staje się sposobem myślenia przez działanie.

Błąd, odchylenie i przypadkowość
Małe nieregularności, niedopasowania, opór materiału i drobne błędy nie są korygowane, lecz integrowane. Błąd działa jako siła produktywna, ujawniając granice systemów i niemożność całkowitej kontroli.

Materiały
Nigdy nie są neutralne. Nici, papier, linie i powierzchnie podkreślają swoją fizyczną obecność, akcentując dotyk, tarcie i opór.

Geometria
Formy geometryczne pojawiają się nie jako idealne lub uniwersalne abstrakcje, lecz jako przeżyte, negocjowane struktury. Geometria jest złagodzona, zdestabilizowana i osadzona na nowo w pracy manualnej, czasie i subiektywności.

Feministyczne rezonanse
Chociaż nie jest ilustracyjne, chcę rezonować z feministyczną krytyką modernistycznej abstrakcji: kwestionując ideały neutralności, mistrzostwa i dystansu, a zamiast tego proponując wiedzę sytuowaną, ucieleśnioną pracę i percepcję relacyjną.

Cristina Ghetti - Gradient #1 - 2023

Czy możesz opisać przełomowy moment w swojej artystycznej podróży?

Kiedy opuściłem mój kraj, Argentynę.

Początek podróży (ponieważ mieszkałem w wielu miejscach przez kilka lat) zaburzył moje nawyki widzenia, tworzenia i myślenia. Przebywanie w nieznanych miejscach zwiększa świadomość. Codzienne gesty — chodzenie, obserwowanie, orientowanie się — stają się bardziej świadomymi aktami. To wyostrzone skupienie często przenosi się do pracowni; wszystko to głęboko ukształtowało moją praktykę artystyczną.

Jakie materiały lub procesy są najważniejsze w twojej praktyce i dlaczego?

Pracuję głównie z malarstwem, ale także z papierem i nicią. Większość procesu to powtarzający się gest ręki, wykorzystujący powolne, manualne procesy, które podkreślają czas, dotykowość i opór materiału. Moje prace budowane są przez akumulację i powtórzenia, pozwalając na pozostawienie małych odchyleń i błędów widocznych jako część struktury.

Lubię eksperymentować z różnymi mediami. Performance i wideo funkcjonują jako praktyki otwierające w mojej pracy: przestrzenie do testowania powtórzeń, czasu trwania i rytmu ciała, zanim skondensują się w formę materialną. Te praktyki eksponują proces, wzmacniając podejście, w którym tworzenie jest formą myślenia, a ślad czasu i działania jest centralny dla pracy.

Jak chcesz, aby ludzie się czuli, gdy doświadczają twojej pracy?

Chciałabym zainspirować formę uważnego patrzenia, która jest tak samo etyczna, jak estetyczna — pytając widzów nie tylko co widzą, ale jak patrzą, jak długo pozostają i jakie rodzaje wiedzy wyłaniają się z tego doświadczenia.

Brak narracji może skłonić widzów do introspekcji zamiast interpretacji.

Chciałabym również, aby widzowie postrzegali geometrię jako ucieleśnioną, przypadkową i subiektywną, zamiast czytać ją jako sztywną lub uniwersalną.

Cristina Ghetti - Morocco Series 3 - 2022

Czy możesz opowiedzieć nam o typowym dniu pracy w swoim studio?

Moje studio znajduje się w moim własnym domu, więc bardzo łatwo jest mi zejść tam po śniadaniu. Zazwyczaj pracuję do późnego rana, do około 14:00, potem jem lunch. Albo wracam do malowania, albo spędzam popołudnia na pracy nad projektami cyfrowymi, takimi jak szkicowanie czy prace biurowe, ponieważ sama zarządzam całą swoją pracą.

Jakie marzenia lub nadzieje masz na swoją artystyczną drogę?

Moje aspiracje dotyczą mniej stałych celów, a bardziej ciągłych pragnień, które kształtują sposób pracy i bycia w świecie: nadawanie formy temu, co trudno nazwać — odczuciom, intuicjom, sprzecznościom czy stanom bytu, które opierają się językowi.

Staram się pozostać wierna mojej wewnętrznej potrzebie, kontynuując pracę mimo wątpliwości, niewidzialności czy niepewności. I z pewnością mam nadzieję dotrzeć do innych cicho, bez wyjaśnień czy perswazji, otwierając przestrzeń na uwagę, powolność lub refleksję w bardzo rozproszonym świecie.

Autor: Francis Berthomier
Wszystkie obrazy ©Cristina Ghetti

ODKRYJ PRACE CRISTINA GHETTI DOSTĘPNE NA IDEELART