Tydzień w sztuce abstrakcyjnej – Relacje między masami
Czy kosmici tworzą sztukę? W przyszłym roku minie 40 lat od premiery filmu Stevena Spielberga Bliskie spotkania trzeciego stopnia. W tym filmie obcy komunikują się z ludźmi za pośrednictwem artystów, używając abstrakcyjnych wizualnych i dźwiękowych sygnałów, by sprawdzić gotowość naszego gatunku na kontakt z wyższą formą życia. Pojawia się pytanie: jeśli obcy tworzą sztukę, co ona przekazuje? Na naszej planecie zwykle tworzymy dzieła, które wyrażają pojęcia masy i przestrzeni. To ma sens. Jesteśmy masami zamieszkującymi przestrzeń na większej masie unoszącej się w przestrzeni wśród innych mas unoszących się w przestrzeni. Na pewnym poziomie sztuka obcych musiałaby poruszać podobne zagadnienia, czyż nie? Czyż nie są one... uniwersalne? Wkrótce możemy się przekonać. W zeszłym tygodniu naukowcy z Europejskiego Obserwatorium Południowego w Chile odkryli „Proxima b”, planetę podobną do Ziemi oddaloną o 4,2 roku świetlnego w układzie Proxima Centauri. „Proxima b” znajduje się w strefie sprzyjającej życiu, co oznacza, że warunki są odpowiednie dla ciekłej wody i życia organicznego. Nasza obecna technologia pozwala nam podróżować z prędkością jednej dziesiątej prędkości światła, co oznacza, że potencjalnie moglibyśmy dotrzeć statkiem kosmicznym do „Proxima b” w zaledwie 42 lata. Przygotowując się na możliwą wymianę kulturową z obcą cywilizacją za naszego życia, przedstawiamy cztery aktualne wystawy sztuki abstrakcyjnej, które poruszają temat masy i przestrzeni w sposób, który naszym zdaniem zrozumieją mieszkańcy każdego układu słonecznego.
Rana Begum: Przestrzeń pomiędzy, Parasol Unit Foundation for Contemporary Art, Londyn
Wystawa czynna do 18 września 2016
Rana Begum jest mistrzynią integracji przestrzennej. W ramach tej wieloaspektowej wystawy przestrzeń wystawowa staje się jednością z estetycznym wkładem Begum. Nie jest do końca jasne, czy obiekty Begum są głównym punktem uwagi, czy też, jak sugeruje tytuł wystawy, są podkreśleniami otaczającej pustki.
Michael Kidner, Prace na papierze, Flowers Gallery, Chelsea, Nowy Jork
Wystawa czynna do 27 sierpnia 2016
Michael Kidner bywa nazywany pierwszym artystą op-artu w Wielkiej Brytanii. Jego obrazy rzeczywiście posługują się wizualnym językiem opartym na wzorach, które często oszukują oko. Prace na papierze prezentowane na tej wystawie pochodzą z dwóch okresów twórczości artysty: lat 60. i lat 2000. Poruszają temat formy i przestrzeni, badając, jak kolor i struktura tworzą poczucie ruchu, głębi i wymiarowości na pozornie zmieniającej się estetycznej płaszczyźnie.
Michael Kidner - Prace na papierze, widok instalacji
Liz Deschenes, Instytut Sztuki Współczesnej, Boston
Wystawa czynna do 16 października 2016
Wystawa obejmuje prace z ostatnich 20 lat twórczości Deschenes, która wykorzystuje różne współczesne techniki fotograficzne, tworząc dynamiczne połączenie dzieł dwuwymiarowych i trójwymiarowych. Choć głęboko osadzona w procesie i materialności, podstawa twórczości Deschenes to abstrakcyjne sposoby, w jakie forma, kolor, masa i światło wpływają na widzów i wchodzą z nimi w interakcję podczas poruszania się w przestrzeni architektonicznej.
Widok instalacji, Liz Deschenes, Instytut Sztuki Współczesnej, Boston, 2016
Arnulf Rainer, Galerie Thaddaeus Ropac, Salzburg
Wystawa czynna do 27 sierpnia 2016
Arnulf Rainer, pionier austriackiego nurtu informelu, zaskakująco operuje proporcjami. Ta wystawa skupia się na jego pracach z lat 50., w tym na zbiorze monochromów, które wypływają z powierzchni, gdy artysta próbuje zacierać namalowany obraz, co staje się coraz trudniejsze z każdą kolejną warstwą. Małe, niepomalowane przestrzenie na powierzchniach tych dzieł zdają się być pominięte w kompozycji, a jednak ostatecznie zaznaczają swoją obecność, wspierając większe monochromatyczne masy i definiując je w przestrzeni.
Arnulf Rainer - Bez tytułu
Zdjęcie główne: Rana Begum - Nr 591, L Fold (szczegół), 2015. Farba na stali nierdzewnej, 98 x 118 x 33 cm
