Monumentalne Wiszące Abstrakcje Janet Echelman

Nowa, monumentalna, plenerowa instalacja artystyczna niedawno zadebiutowała w przestrzeni powietrznej nad hotelem The Peninsula w Hongkongu. Pod tytułem Earthtime 1.26 (Hong Kong), jest to najnowsze dzieło Janet Echelman, liderki w dziedzinie współczesnej sztuki publicznej. Zawieszona na linach od architektury hotelu, Earthtime 1.26 (Hong Kong) to elastyczna rzeźba z włókien, zaprojektowana tak, by zmieniać się w odpowiedzi na zmiany wiatru, pogody, światła dziennego i innych warunków atmosferycznych. Światła LED oświetlają włókna nocą, tworząc widok upiornej, świecącej, biomorficznej masy unoszącej się na niebie, niczym ogromna, fosforescencyjna, miejska meduza. Tajemniczy tytuł dzieła odnosi się do mało znanego zjawiska, które zachodzi, gdy katastrofalne wydarzenia wstrząsają planetą. Na przykład większość z nas pamięta trzęsienie ziemi, które nawiedziło północno-wschodnią Japonię 11 marca 2011 roku. Tego pamiętnego dnia tsunami uderzyło w japońskie wybrzeże, a w elektrowni jądrowej Fukushima Daiichi doszło do katastrofy nuklearnej. Jednak to, czego większość z nas może nie zdawać sobie sprawy, to fakt, że przesunięcie płyty tektonicznej, które spowodowało to trzęsienie ziemi o sile 8,9 stopnia, przesunęło masę planety na tyle, że faktycznie przyspieszyło obrót Ziemi, skracając dobę o 1,8 mikrosekundy. Echelman przyjęła to zjawisko jako inspirację do nazewnictwa prac w swojej serii Earthtime, którą rozpoczęła, by poruszyć temat „współzależności narodów”. Współzależność jest zakorzeniona w każdym aspekcie Earthtime 1.26 (Hong Kong). Dosłownie ukazuje zasadę całkowitej współpracy w sferze publicznej. Tytuł nie tylko odnosi się do współzależności, ale dzieło reaguje na ruchy ziemi, wiatru, słońca, księżyca i gwiazd, a także jest fizycznie połączone z infrastrukturą samego miasta. Praca jest tak powiązana, że rodzi pytania o to, gdzie kończy się sztuka, a zaczyna sfera wyobraźni.

Odkrywanie włókna

Echelman nie zaczynała jako artystka włókna. Swoją karierę artystyczną rozpoczęła jako malarka, ale niespodziewana niedogodność zmieniła jej sposób myślenia, prowadząc ją na ścieżkę, na której jest dziś. W 1997 roku, po pięciu latach nauczania na Harvardzie, otrzymała stypendium Fulbrighta, by wykładać w Indiach. Wysłała swoje specjalne materiały malarskie z wyprzedzeniem, ale po przybyciu do Indii zdała sobie sprawę, że jej materiały malarskie zaginęły. Zamiast szukać nowych materiałów, po prostu rozejrzała się po lokalnym otoczeniu, by zobaczyć, co mogłaby wykorzystać do swojej pracy. Zainspirowały ją sieci używane przez miejscowych rybaków. Zaadaptowała sieci, tworząc swoje pierwsze rzeźby z włókien. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych dwa lata później, rozpoczęła ciągły proces udoskonalania wizji, którą zapoczątkowała na plaży w Indiach. Jej celem było tworzenie żywych, reagujących, eterycznych dzieł sztuki, które współpracują ze swoim otoczeniem w delikatny, przemieniający i odpowiedni do sytuacji sposób.

Janet Echelman - Earthtime 1.26 (Hong Kong), 2019. Włókna, budynki i niebo połączone z kolorowym oświetleniem. Włókna są plecione z poliestru i UHMWPE (polietylenu o bardzo wysokiej masie cząsteczkowej). Wymiary sieci: 27 m długości x 25 m szerokości x 19 m wysokości. Wymiary instalacji: 48 m długości x 33 m szerokości x 40 m wysokości. Lokalizacja: The Peninsula Hong Kong, Salisbury Rd, Tsim Sha Tsui, Hongkong. © Janet Echelman. Fotografie: Simon J Nicol, Nicki Houghton, Getty Images.

Echelman od tego czasu dołożyła wszelkich starań, by udoskonalić swoją osobliwą metodę. Opracowała wiele indywidualnych programów komputerowych wspomagających projektowanie jej rzeźb z włókien. Zaadaptowała także materiał przemysłowy używany przez NASA do produkcji skafandrów kosmicznych, tworząc specjalną linkę do podtrzymywania swoich rzeźb. Ponadto przyjęła ideę, że jej rzeźby powinny być neutralne pod względem wpływu na środowisko naturalne. Ponieważ są instalowane w przestrzeni powietrznej nad terenami publicznymi lub wokół budynków, ważne jest, aby ptaki lub inne zwierzęta nie zostały uwięzione w sieciach. Echelman współpracowała z naukowcami, aby zapewnić, że jej projekty są na tyle otwarte, by nie przeszkadzać lokalnym populacjom ptaków. Według Echelman żadne zwierzę nie ucierpiało z powodu jej rzeźb.

Janet Echelman - Dream Catcher, West Hollywood, Kalifornia, 2017. Włókna, budynki i niebo połączone z kolorowym oświetleniem. Włókna plecione z UHMWPE (polietylenu o bardzo wysokiej masie cząsteczkowej) i PTFE (politetrafluoroetylenu). Wymiary sieci: 26 m wysokości x 31 m szerokości x 12 m głębokości. Wymiary instalacji: 30 m wysokości x 34 m szerokości. Lokalizacja: 8490 Sunset Blvd, West Hollywood, CA 90069. © Janet Echelman. Fotografie: Daniel Zeese, Nicole Wang.

Drapanie powierzchni

Chociaż stała się szeroko znana jako artystka włókna, Echelman ma wiele innych pomysłów na to, jak jej ogólne idee dotyczące przestrzeni, światła i współzależności mogą być przekładane na różne rodzaje zjawisk estetycznych. W 2018 roku zdobyła nowe terytorium (dosłownie) dzięki stałej instalacji sztuki publicznej w Filadelfii o nazwie „Pulse”. Dzieło jest wbudowane w ulicę miasta w historycznym parku Dilworth. Linie metra i tramwajowe przejeżdżają pod parkiem przez całą dobę. Za każdym razem, gdy pociąg przejeżdża pod dziełem, specjalne dysze wyrzucają parę wodną w powietrze, która jest następnie oświetlana przez projektory. Strumienie mgły wyznaczają trasę wagonów pociągu, tworząc to, co Echelman nazywa „żywym prześwietleniem układu krążenia miasta”. Przechodnie są zaproszeni do zabawy w nieszkodliwej mgle, wchodząc w interakcję z dziełem i jednocześnie łącząc swoje ruchy z ruchem systemu transportowego, który przywozi i wywozi ludzi z miasta.

Janet Echelman - Possible futures of a line, traveling through space and time, Como, Włochy, 2016. Specjalnie plecione kolorowe włókno, wiązane w sieć; wykładzina barwiona metodą wtryskową wykonana z recyklingowanej siatki; oraz kolorowe oświetlenie LED. Wymiary: zmienne, 5,5 m długości x 5,5 m szerokości x 4,9 m głębokości. Lokalizacja: Kościół San Francesco, Como, Włochy. © Janet Echelman. Fotografie: Ilaria Provenzi.

Rozszerzając swoje dzieła na inne dziedziny estetyczne, Echelman pozostaje wierna zasadzie, która zawsze kierowała jej pracą: znaczeniu „poważnego traktowania wyobraźni”. W 2011 roku wygłosiła TED Talk pod tym właśnie tytułem. Od tego czasu stał się on jednym z najpopularniejszych wykładów TED wszech czasów, przetłumaczonym na 34 różne języki i oglądanym lub słuchanym przez miliony ludzi na całym świecie. Sednem tego, co Echelman przekazuje w TED Talk, jest nie tylko znaczenie wyobraźni, ale także jej powracająca idea współzależności natury, ludzi i świata zbudowanego. Opowiada o tym, jak jej prace łączą technologie starożytnej przeszłości z tymi przyszłości, ponieważ jej sieci są inspirowane starożytnymi, rdzennymi sieciami rybackimi Indii, podczas gdy jej materiały i procesy obejmują najnowocześniejsze osiągnięcia technologiczne stworzone przez nią samą. Łącząc każdy element fizyczny i doświadczalny w tworzeniu dzieła, Echelman podnosi naszą świadomość, że każdy aspekt przestrzeni publicznej współdziała, tworząc wrażenie estetyczne — przesłanie, że wszyscy jesteśmy naprawdę jednością.

Zdjęcie główne: Janet Echelman - Allegory, Eugene, Oregon, 2014. Pleciony poliester i kolorowe oświetlenie. 25 m długości x 10 m szerokości x 9 m głębokości. Lokalizacja: Matthew Knight Arena, Uniwersytet Oregonu, Eugene, OR, USA. © Janet Echelman. Fotografie: Ema Peter.
Wszystkie zdjęcia użyte wyłącznie w celach ilustracyjnych
Autor: Phillip Barcio