Oscar Murillo - Pionier Wyczerpującej Współczesnej Abstrakcji

Może być niemożliwe określenie, jakie tajemne siły współdziałają przy tworzeniu dobrej abstrakcyjnej malowidła. Jednak urodzony w Kolumbii, mieszkający w Londynie artysta Oscar Murillo regularnie wykorzystuje te siły w swoim atelier. W ostatnich latach Murillo zyskał światowe uznanie za wielkoformatowe, żywiołowe abstrakcyjne obrazy, które tworzy, łącząc wiele elementów powierzchni, w tym płótno, plastik i rozdrobniony papier, z różnorodnymi mediami, od farby olejnej po kurz z podłogi swojego studia. Oprócz malarstwa, jego twórcze poszukiwania obejmują performanse, filmy, instalacje, dzieła publiczne oraz społeczno-kulturowo-estetyczne mieszanki, które angażują różne media, ale bardziej przypominają rodzinne spotkania niż wystawy sztuki. Bez względu na formę, jaką przyjmuje jego sztuka, wszystko powstaje w wyniku stopniowego procesu, który Murillo porównuje do przygotowywania gulaszu lub dojrzewania sera. W trakcie tej długiej i nieprzewidywalnej ewolucji jego instynkty, wspomnienia, filozofie i doświadczenia łączą się z pozostałościami świata kulturowego i materialnego, tworząc bogate, warstwowe, fakturowane i pełne smaku wyrażenie naszej epoki.

Opanowanie żywiołowej abstrakcji

Oscar Murillo opuścił swoje rodzinne miasto La Paila w Kolumbii w wieku dziesięciu lat, gdy jego rodzice zdecydowali się przeprowadzić rodzinę do Londynu. Po przybyciu do Anglii nie znali języka. W trakcie stopniowego, często trudnego procesu asymilacji z nową kulturą, Murillo podejmował różne prace, aby wspierać rodzinę, jednocześnie uczęszczając do szkoły. Rozwinął instynkt znajdowania wspólnego języka i podejmowania ryzyka. Nauczył się także wartości łączenia wielu pozornie odmiennych elementów życia w nowe sposoby, aby mogło z tego powstać coś harmonijnego i wartościowego.

Murillo odniósł sukces w swoich staraniach, zdobywając dyplom sztuki na Uniwersytecie Westminster oraz tytuł magistra sztuki na Royal College of Art. Wszystkie umiejętności życiowe, które zdobył po drodze, odzwierciedlają się teraz w jego pracy w atelier. Łączy znalezione przedmioty z tradycyjnymi mediami i powierzchniami malarskimi w sposób, który bierze rozbieżne elementy i buduje z nich wyraz całości. Daje sobie czas. Zaczyna dzieło, potem je składa i zostawia na podłodze. Wraca do niego później, gdy zgromadzi ślady upływu czasu, takie jak zmarszczki i kurz. Następnie dodaje do niego fizyczne, gestualne elementy, używając języka wizualnego zarówno dzikiego, jak i skupionego. W końcu elementy łączą się w coś pełnego.

Oscar Murillo - Bez tytułu, 2011. Olej, olejowy patyk, grafit, kurz na płótnie. © Oscar Murillo

Język to uczucie

Jednym z charakterystycznych elementów, które Murillo wplata w wiele swoich obrazów, jest użycie słów, napisanych prymitywnie między liniami i polami kolorów jego kompozycji. Niektóre słowa odnoszą się do jedzenia, takie jak mango, chorizo i mleko. Inne dotyczą pojęć społecznych i kulturowych, takich jak praca czy joga. Murillo wybiera słowa, ponieważ odnoszą się do rzeczy, o których może autorytatywnie mówić. Na przykład studiował jogę dogłębnie, a wymienione potrawy często są ważne w jego osobistej diecie.

Gdy słowa są włączone do jego abstrakcyjnych kompozycji, nabierają nowego znaczenia. Mogą być odczytywane jako komentarz lub po prostu jako elementy formalne, przedłużenie prymitywnej estetyki. Mogą też stać się punktami odniesienia, które dla każdego widza tworzą osobiste znaczenie. Bez względu na interpretację, Murillo używa ich tak samo jak pozostałych materiałów. Jak piłka nożna, kawałek plastiku czy trzonek miotły, słowa i ich możliwe znaczenia są wpływowymi elementami naszej epoki; elementami, które chce łączyć, by badać, jakie możliwości mogą się z tego wyłonić.

Oscar Murillo - Bez tytułu, 2012, farba olejna i kurz na płótnie (po lewej) / Oscar Murillo - Praca 8, 2012, farba olejna i kurz na płótnie (po prawej). © Oscar Murillo

Działanie i budowanie

Choć malarstwo jest jednym z głównych sposobów, w jaki Oscar Murillo bada swoje idee, z powodzeniem przekłada swoją wizję na tworzenie bardziej zróżnicowanych środowisk estetycznych. Organizował występy taneczne i międzykulturowe przyjęcia, serwując tamales z szampanem lub posiłki na powierzchniach pokrytych swoją sztuką. Na wystawie w 2013 roku, Kolacja w klubie członkowskim? Tak! Najpierw poproszę czarne americano, Murillo stworzył fałszywą, odbijającą złotą podłogę. Obrazy opierały się o ścianę, a zbiory powierzchni i przedmiotów zajmowały wnętrze pokoju. W instalacji z 2016 roku przez łaty kukurydzy, pszenicy i błota Murillo wypełnił przestrzeń powieszonymi, ułożonymi i złożonymi płótnami w otoczeniu przypominającym warsztat, zwracając uwagę na znaczenie procesów, wyborów i pracy fizycznej.

Rozwijając te idee, Murillo niedawno otworzył wystawę w Yarat Contemporary Art Space w Baku, Azerbejdżan. Ważny przystanek na starożytnym Jedwabnym Szlaku i niegdyś istotne radzieckie centrum przemysłowe, Baku obecnie zmaga się z odnalezieniem się w rzeczywistości postindustrialnej. Murillo współpracował tam z rzemieślnikami i pracownikami przy tworzeniu swojej instalacji. Czerpiąc z ich tradycyjnych umiejętności, wspólnie stworzyli przedmioty, które mogą wywołać nowe rozmowy o przyszłości i ukazać piękno oraz ukryty potencjał tkwiący pod powierzchnią zmarginalizowanego społeczeństwa.

Oscar Murillo - Kolacja w klubie członkowskim? Tak! Najpierw poproszę czarne americano, 2013. Widok instalacji. © Oscar Murillo

Skromne wysiłki

Oscar Murillo jest bez wątpienia jednym z najbardziej gorączkowo kolekcjonowanych młodych artystów na świecie. Od swojej pierwszej wystawy w David Zwirner w Nowym Jorku w 2014 roku, niektórzy z najbardziej wpływowych kolekcjonerów na świecie nabyli jego prace. Mimo globalnej uwagi, jaką przyciąga, Murillo wycofał się z rozgłosu. Wyraził wdzięczność za zainteresowanie i powiedział, że wie, jak jest szczęśliwy, ale także stwierdził, że osiągnął niewiele i że wciąż jest tak wiele do zrobienia. W wywiadach jawi się jako szczery, pracowity, otwarty i zmotywowany. Nawet odpowiedział kiedyś swoim krytykom, mówiąc New York Times: „Gdybym patrzył z drugiej strony, też byłbym sceptyczny.”

Oscar Murillo - Przez łaty kukurydzy, pszenicy i błota, 2016. Widok instalacji. © Oscar Murillo

Być może jego szczerość i determinacja nie powinny mieć nic wspólnego z tym, jak mówimy o jego pracy. Jednak fakt, że widzimy go poszukującego, że nie ma gotowego planu i że jest otwarty na porażkę, wpływa na nas mimo wszystko. Jego pokora usuwa barierę podejrzliwości między widzami a dziełem. Pozwala nam reagować żywiołowo na to, co stworzył, pozwalając naszym instynktom i uczuciom kierować naszą interakcją z nim, tak jak on sam robił to podczas tworzenia. Choć nie zawsze możemy przypisać jego dziełom jednoznaczne znaczenie, nie mamy wątpliwości, że Murillo jest pionierem. Z niecierpliwością czekamy na tych, którzy dołączą do niego, łącząc estetyczne, społeczne i materialne elementy naszej globalnej teraźniejszości w abstrakcyjne wyrażenie estetyczne, które pomoże nam wyobrazić sobie przyszłość z pozycji nadziei.

Oscar Murillo - DIS PLACE, Baku, Azerbejdżan, 2016. Widok instalacji. © Oscar Murillo

Zdjęcie główne: Oscar Murillo - Bez tytułu - mango (szczegół), 2012. Farba olejna, plastik i kurz na płótnie. © Oscar Murillo
Wszystkie zdjęcia użyte wyłącznie w celach ilustracyjnych
Autor: Phillip Barcio