Dzisiejsi artyści inspirowani stylem malarstwa kolorowego Rothko

Cisza jest tak precyzyjna.
-Mark Rothko

Poszukując dzisiejszych spadkobierców ikonicznego stylu malarstwa pola koloru Marka Rothko, nie możemy ograniczyć się jedynie do dzieł wyglądających podobnie do jego. Musimy także dążyć do prac opartych na podobnych ideach. Jedno to naśladować wizualny styl Rothko przez współczesnych artystów pola koloru. Co innego dzielić i skutecznie przekazywać intencje Rothko. Ale skąd wiemy, jakie były intencje Rothko? To proste. On nam je przekazał.

W 1971 roku miasto Houston w Teksasie stało się miejscem wyjątkowego dzieła sztuki: Kaplicy Rothko, modernistycznej, ośmiokątnej budowli zawierającej 14 wielkoformatowych obrazów Rothko. W wejściu do przestrzeni znajduje się wybór każdej znanej świętej księgi. Odwiedzający mogą zabrać książkę do środka lub nie. Rothko uważał budynek i zawartą w nim sztukę za jedno dzieło. Kaplica jest jego najważniejszym osiągnięciem. Wyjaśnia intencję Rothko, że jego obrazy nie powinny być postrzegane jako cele same w sobie, lecz jako środki, dzięki którym widzowie mogą doświadczyć szerszego przeżycia poprzez kolor.

Oto czterech współczesnych artystów pola koloru, których uważamy za kontynuatorów tradycji stylu i intencji Rothko.

Rachel Garrard

Artystka interdyscyplinarna, Garrard pracuje w dziedzinie performansu, rzeźby, fotografii, malarstwa i innych mediów, których wymagają jej pomysły. Jej praktyka jest głęboko zakorzeniona w doświadczeniu procesu. Fizyczność i intymność, z jaką podejmuje ten proces, są pełne idei i uczuć. Każde dzieło ją przemienia, a emocjonalna siła tej osobistej przemiany emanuje z jej prac. W obrazach Garrard jest coś głębokiego, wykraczającego poza kolory i przestrzenie. Przypominają one mniej powierzchnie, a bardziej bramy do transcendencji.

Rachel Garrard - Inflect, 2015

Richard Caldicott

Prace Caldicott to oczyszczone badanie podstawowych elementów obrazu; w szczególności koloru. Choć Caldicott często włącza do swoich dzieł kształty geometryczne i linie, to sposób, w jaki kolor zamieszkuje stworzone przez niego przestrzenie, zaprasza nas do zgłębiania głębszych poziomów koncepcyjnych dzieła. Obrazy Caldicott emanują jasnością, która zdaje się obiecywać klarowność myśli poprzez ich kontemplację.

Richard Caldicott - Chance-Fall (8), 2010

Sandrine Kern

Pracując farbą olejną i zimnym woskiem, Sandrine Kern tworzy dzieła warstwowej świetlistości, głęboko ukształtowane i inspirowane kolorem. Jej obrazy sięgają prymitywnej wspólnej świadomości. W ich obrębie widzowie otrzymują łagodne, a zarazem głębokie miejsce do interpretacji własnych doświadczeń.

Sandrine Kern - Coquelicot, 2010

Carrie Moyer

Praktyka Moyer obejmuje wieloaspektową metodologię, w tym abstrakcyjne malarstwo. Wśród jej płócien inspirowanych polem koloru, które często wykraczają poza ograniczenia stylu, znajdują się dzieła odważnie inicjujące transcendentne, otwarte emocjonalne interakcje z widzami. Moyer mówi o swojej praktyce: „Nie interesuje mnie intelektualna nieprzejrzystość ani „oświecanie” widza. Dążę do piękna, uwodzenia i zabawy — doświadczenia fizycznego, doświadczenia optycznego.”

Carrie Moyer - Meat Cloud, 2001

Jest wielu innych artystów, którzy pracują nad rozwijaniem spuścizny malarstwa pola koloru Marka Rothko. Artyści tacy jak Pieter Vermeersch, Murray Dessner, Keira Kotler, Miya Ando i Pandit Khairnar. Każdy z nich wnosi swój wkład w rozmowę zapoczątkowaną przez Rothko; rozmowę o tym, co kryje się poza powierzchnią obrazu i jak doświadczenie koloru może pomóc nam tam dotrzeć.

Zdjęcie główne: Sandrine Kern - Standstill, 2014

Wszystkie obrazy użyte wyłącznie w celach ilustracyjnych